ساعت ده و سی دقیقه­ دهم شهریور هر سال، دلم، گلم، عمرم، بهترین واژه­ی هستی، جشن میلاد می­گیره..

ساعت ده و سی دقیقه­ی امسال.. من به یادش توی تنهاییام، با خودم تنها بودم، ولی..

گلم.. تولدت مبارک..

یک سال بودکه به این روز فکر می­کردم.. اینکه چه هدیه­ای بهت بدم که در شأن تو باشه.. اما.. مثل همیشه..

دوستت دارم و همیشه و همه جا به یادتم..

هرچند جسمت پیشم نیست.. اما روحت و یادت همیشه جاش تو قلبمه..

مواظب خودت باش..